ترس های بستنی چکه کنانه من!

شنیدین می گن از هر چی بترسین سرتون میاد؟ من برا درخواست پروژه ام یه چکیده باید به فرانسه می نوشتم. بعد این استاد جون و استاد شکسپیری اصیل علیه من تو طئه کردن، دیگه به جز در موارد لزوم باهام انگلیسی حرف نمی زنن. حالا استاد جون رسما داره به من کتاب و مقاله های فرانسوی می ده (بدبختی پیگیری هم می کنه که خونده باشم!!)، می دونم با چند تا استاد صرفا فرانسه دان هم صحبت کرده که من برا بخش های فنی کار برم باهاشون حرف بزنم!!! اینه که من هی دارم ذکر می گم که من از سخنرانی به فرانسه نمی ترسم! من سخنرانی به فرانسه رو دوست دارم! (روزی ۸۳ بار!!) و به خودم فوت می کنم که تو همایش های بعدی به من هیچی نیفته!