طبقه پنجم، بهشت نردها!

 

نمی تونم توصیف کنم چقدر طبقه ۵ مدیاتک رو دوست دارم. طبقه اول سینما و موسیقی و کودکانه! محشره! اما شلوغه! همه میان و می رن! طبقه دوم، ادبیاته! محشره! اما همه کلی کلاس بالا و آکادمیک اند! طبقه سوم! طبقه چهارم! و طبقه پنجم! طبقه پنجم نردیه نردیه! پر از کتاب های نقاشیه و کمیک استریپ و مجله های کمیک! همه خودی ان! تو خونه ای! همه دارن سوپرمن و بافی و زینا می خونن! بزرگ و کوچیک! صدا از کسی در نمیاد! همه تو دنیای خودشونن! می شه رو مبل های تو سالن لم داد و ساعت ها در امنیت کتاب خوند! میشه حتی کتاب های دیگه خوند و برا استراحت رفت سراغ کمیک ها یا از ۵ طبقه بالای رودخونه قوها و مرغ های دریای رو تماشا کرد! پارسال هم که با یکی از اهریمنا می اومدیم مدیاتک کار می کردیم، بدون هیچ بحثی سر از طبقه پنجم در می آوردیم و معمولا بین کتاب هنری های ته سالن سنگر می گرفتیم! مکان امن من همیشه کتابخونه بوده! وقتی حالم بد بود راه می افتادم تو انقلاب یا کریم خان از این کتاب فروشی به اون کتاب فروشی! اما طبقه پنجم فقط مکان امن نیست! یه جور بهشته! یه جور ایده آله! طبقه پنجم هنوز برای من کهنه نشده! هنوز رویاییه!