The Great Gatsby?

 

Noooooooooooooooooooooooooooooo!

تیزر گتسبی بزرگ آماده است. صحنه ها پر زرق و برق اند، انقدر که معلومه بازسازی اند!‌ دیزی/ کری مالیگن تا اینجا که من دیدم بلوندِ احمقِ معصومِ کلاسیکه، نه دخترک رویایی رفاه زده ای که نمی تونه از پول بگذره، توبی مگوایر، نیک نیست! نیست! اینم شد دلیل که چون مگوایر و دی کاپریو از تو قنداق با هم دوست بودن، بذاریمشون گتسبی و کروی؟ 

لیوناردو یه جور خشونت تو بازی اش هست! گتسبی باید مرموز باشه، نه ترسناک! باید فکر کنیم که هر جنایتی ازش برمیاد و نگاش کنیم و شک کنیم! این گتسبی الان می تونه لبخندی بزنه که کیفیت اطمینان اثیری داشته باشه؟ صحنه ریختن لباس ها تو تیزر هست و اسفباره! تام کجاست؟ مرتل کو؟ ویلسن چرا پیداش نیست؟ چشم های نگران دکتر اکلبرگ کو؟ جوردن چرا این شکلیه؟ این دختربچه بیست و سه ساله قراره جما باشه که از مرتل سی و چند ساله چند سالی بزرگتر بود؟ این باز لورمن اصلا کتاب رو خونده؟ (سوال های قبل رو به ترتیب با صدای لرزان، بعض و چشم اشکبار بخونین!)

 تا اینجا فیلم برا خواننده ای که کتاب رو حفظه و بارها با خودش زمزمه کرده گتسبی به چراغ سبز ایمان داشت. به آینده لذت ناکی که سال به سال که جلوی چشم ما، عقب تر می رود و اگر این بار از ما گریخت چه باک؟ فردا تندتر خواهیم دوید و دست هایمان را درازتر خواهیم کرد- و سرانجام یک بامداد خوش ـ و به این ترتیب، پاروزنان خلاف جریان آب، پیش می رویم و بی امان به گذشته رانده می شویم، کابوس خواهد بود!

پ. ن. ۱ پوزش از ترجمه! به انگلیسی اش عادت کردم! و واقعا نمی دونم مثلا orgastic به پارسی چی می شه! اینی که نوشتم فکر کنم ترجمه کریم امامی هست!

 Gatsby believed in the green light, the orgastic future that year by year recedes before us. It eluded us then, but that’s no matter—tomorrow we will run faster, stretch out our arms farther. . . . And then one fine morning—
So we beat on, boats against the current, borne back ceaselessly into the past

.

پ. ن. ۲ ها چیزی که ممکنه منو بفرسته تو سالن سینما که احتمالا با چشم گریون برگردم بیرون،‌ آمیتا باچن هست در نقش وولفشیم! البته وولفشیم یهودی هست و هندی هم نیست! اما انتخاب بامزه ای هست. می خوام ببینم چیکار کرده؟