The English Man Who Went up A Hill But Came Down A Mountain!

 

                                       

Director: Christopher Monger

Starring: Hugh Grant

Tara Fitzgerald

Colm Meaney

1h32, England, 1995

یه فیلم بامزه درباره یه دهکده جنوب ولز که قبول نمی کنن کوه روستاشون تپه است و برای اینکه روی نقشه کوه ثبت بشه، بیست فیت به کوهه اضافه می کنن! به اضافه یه هیو گرنت خیلی جوون که احتمالا تازه mumbling و دست و پا چلفتی عاشق شدن رو شروع کرده بوده! در حین فیلم فکر می کردم هیو گرنت این پرسونای تکراری رو فیلم به فیلم برد و ما، (حداقل من!!)، هنوز عاشقشیم! حافظه من فقط دنیل کلیورِ بریجیت جونز ها(به قول یکی از اهریمن ها Yummy!!!) و American DreamZ رو یادش میاد که شخصیت گرنت با قبلی ها فرق داشته! این دومی رو اگر ندیدین بذارین تو لیست دیدنی ها که حرف نداره! من حتی مندی مورش رو هم دوست داشتم! (بارنی شناسان! مندی مور همون دختره است که تد رو butterfly tramp stamped کرد! )

صحنه هایی که دوست داشتم:

شب که ملت بعد از خاکسپاری کشیششون با مشعل از کوه پایین میان!

اون جملهه که ولزی ها عقیده دارن که کسایی که یه شب رو کوه بمونن شاعر می شن، دیوونه می شن یا ازدواج می کنن!

پ. ن. بی ربط با ربط: جین آستین تو قرن هجدهم می نویسه :

It is a truth universally acknowledged, that a single man in possession of a good fortune must be in want of a wife

 

تقریبا همه کمدی رمانتیک ها به شدت ثابت می کنن که هنوز همین طوره!!