یکی از بهترین تست های اینکه
بفهمین دوستتون چقدر شبیه شماست، عکس
العملش به تکه های موسیقی یا صحنه هایی
از رمان ها و فیلم هایی هست که دوست دارین.
یعنی یه عالمه حرف تو این واکنش
ها هست! با سریالی ها،
فیلمی ها، ادبی ها هرکدوم میشه یه جور این
هماهنگیه رو آزمایش کرد (نوع
دیگه نداره! اولا لازم
نیست آدم حتما رشته های مربوط خونده باشه
که نسبت به این چیزا واکنش نشون بده، ثانیا
من اصولا با کسی که هیچی از ادبیات و موسیقی
و سینما نمی فهمه، حرفی برای گفتن نخواهم
داشت. تست لازم نداره!
ثالثا (بله!
با همه غر غرها، عربی ام خوبه!
اصولا در ۶ سال عربی خوندن با
یه معلم سوپرسختگیرِ نازنین! هیچوقت
زیر ۱۹.۵ نشدم! به
جز امتحانِ اولِ سالِ اول راهنمایی که
هفده شدم! (FYI بقیه کلاس به
جز یکی از دوستام، زیر ده بودن!) سوال
علمی که احساسات و روحیه رو نشون نمی ده!
(عزیزم! لحظه
ای که بعد از ترکیب، آب و نمک تولید شد،
دقیقا چه احساسی داشتی؟)). این
همه نوشتم که بگم اون روز تو آلمان، دوست
ترنسپرنت ازم پرسید تو شب های روشن
وقتی پسره کتابخونه اش رو می فروشه دوستش
ازش پرسیده (نشده دوستای
من این صحنه چشمشون رو نگرفته باشه!
یعنی همه مون باهاش مساله
داشتیم!) حاضری برا یه
نفر این کارو بکنی؟ بعد دوتایی مون in
unison گفتیم Never ever ever ever
ever ever!!!!!!
پ. ن. دلم
شب های روشن خواست و یه آدم تنهام
مثل یازده می مونه، کافیه فقط به پاهاش
نگاه کنی! و دل من
همی داد گفتی گوایی/ که
باشد مرا روزی از تو جدایی و آدم تو
کتابخونه حس می کنه همه نویسنده ها
مراقبشن و ...
No comments:
Post a Comment